Anatomie Exterieur

Een paard moet droge, symmetrische benen hebben die flink kunnen galopperen zonder dat de gewrichten te veel te lijden hebben. Een diepe borst is noodzakelijk om voldoende plaats te bieden aan hart en longen, en het paard heeft een krachtige achterhand nodig om zichzelf vooruit te kunnen stuwen. Zijn hoofd moet in verhouding zijn met de rest van zijn lichaam, en zijn hals moet goed geplaatst zijn op krachtige, schuine schouders.

Goede bouw

Het is moeilijk om een paard te vinden met de benen die in helemaal perfect zijn, maar hoe beter ze zijn, hoe minder kans er is op gebreken. Het paard moet ‘vierkant’ kunnen staan, met de achterbenen precies achter de voorbenen. Elk paar benen moet gelijk zijn, met even grote gewrichten, en beide benen moeten echt verticaal zijn. Vanaf de zijkant gezien moeten de benen recht zijn. De hoeven mogen niet naar binnen of naar buiten wijzen, en de pezen en gewrichten mogen niet gezwollen of pafferig zijn.  
 

Verkeerde beenstanden

Voorbenen

Door een verkeerde beenstand kan het gewicht zich niet gelijkmatig verdelen over het been en wordt op sommige gebieden extra druk uitgeoefend. Als een paard bokbenig is of holle knieën heeft, drukt het gewicht op het kwetsbare gebied van de koten. Als de hoeven naar binnen of naar buiten staan, wordt er druk uitgeoefend op één zijde van de vetlok, koot en hoef.

Achterbenen

Als de spronggewrichten te ver onder het paard staan, spannen de spieren zich te vroeg in de pas al. Als ze te ver naar achter staan, komt de inspanning te laat voor een goede stuwing. Koehakkigheid en O-benen verzwakken de stuwing van de achterhand, omdat de benen gebogen naar voren worden gezet, in plaats van recht.